Yüksek lisans tezinin son düzlüğünde en çok gözden kaçan, fakat reddin, düzeltmeye iadenin ya da gereksiz uzamaların en sık nedeni olan unsur, kaynakların doğru ve tutarlı biçimde formatlanmasıdır. Kaynakça, yalnızca bir bibliyografya sayımı değildir; metninizde savunduğunuz her iddianın arkasındaki kanıt zincirinin görünür yüzü, çalışmanızın doğrulanabilirlik kapısı ve akademik dürüstlüğünüzün belgeye yansıyan yüzüdür. Bu nedenle “doğru formatlama”yı salt noktalama, italik, büyük–küçük harf ayrıntısı sanmak yanıltıcıdır. Doğru formatlama; stil rehberine tam uyum, metin içi atıf–kaynakça birebir eşleşmesi, DOI ve kalıcı bağlantıların doğruluğu, yayın türüne göre alanların eksiksizliği, çeviri ve uyarlama eserlerde özgün başlık–çeviri başlık ilişkisi, ön baskı/erken erişim kayıtlarının uygun işaretlenmesi, arşivlenebilirlik ve yeniden bulunabilirlik için kimlikleyici bilgilerin eksiksiz sunumu, çok yazarlı çalışmaların adlandırma ve sıralama etiği, kurumsal yazarlı kaynakların doğru gösterimi, gri literatürde güvenilirlik ve erişim tarihleri, Türkçe–İngilizce karışık listelerde dilsel tutarlılık ve diakritik işaretlerin korunması, açık erişim sürümlerine atıfın etik sınırları, yazılım, veri seti ve ölçek gibi “geleneksel olmayan” kaynaklara atfın mimarisi gibi çok katmanlı bir alanı kapsar.

1) Stil Seçimi ve Kilitleme: “Hangi Rehber, Neden ve Nerede Sabitleniyor?”
Tez yönergeniz genellikle birincil bir stil (APA, Chicago, MLA, IEEE, Vancouver vb.) talep eder. Süreç boyunca farklı kaynaklardan kopyalanmış referansların bir arada bulunduğu “hibrit” bibliyografyalar, jüride ilk bakışta güvensizlik yaratır. Bu riski en baştan ortadan kaldırmanın yolu, stilinizi yalnız seçmek değil, aynı zamanda kilitlemektir. Kilitleme, referans yönetim yazılımınızda (ör. Zotero, EndNote, Mendeley vb.) ilgili stili varsayılan yapıp “yazar adlarının kısaltma politikası”, “başlıkta yalnız ilk sözcüğü büyük yazma/başlık biçimi”, “dergi adlarının kısaltılmış/uzun yazımı” gibi alt ayarları sabitlemektir. Ardından, metin içi atıf–kaynakça çıkışını her taslakta tek tıkta yeniden oluşturun. Stil kilitleme sadece görünümü değil, tekrarlı revizyonlarda tutarlılığı da korur; bu da savunma öncesi zamandan kazandırır.
2) Metin İçi Atıf–Kaynakça Eşleşmesi: “Yetim Atıf” ve “Yetim Kayıt” Avı
Doğru formatlama, en başta “metinde geçen her kaydın kaynakçada, kaynakçadaki her kaydın metinde” yer almasını garanti eder. “Yetim atıf”, metinde görünüp kaynakçada bulunmayan; “yetim kayıt” ise kaynakçada olup metinde görünmeyen girdidir. Bu çifte hatayı yakalamanın pratik yolu, referans yöneticinizin “kullanılmayan referansları göster” filtresi ve düzenleyicinizin “belge içinde ara” fonksiyonunu birlikte kullanmaktır. Teslime yakın 30 dakikalık bir tarama ile bu uyumsuzlukları kapatmak, jürinin “disiplin” algısını belirgin biçimde yükseltir.
3) DOI, ISBN, ISSN ve Kalıcı Bağlantı Disiplini
Makale, kitap bölümü, kitap ve rapor türlerinde kimlikleyici alanların eksiksiz yazılması, çalışmanızın yeniden bulunabilirliğini artırır. DOI’nin “https://doi.org/…”
biçiminde, boşluk ve satır sonu kırılmalarına izin vermeden verilmesi; ISBN/ISSN alanlarının gerekiyorsa kısa çizgiyle birlikte ve doğru sırada yazılması; çevrimiçi rapor ve standartlar için kalıcı bağlantı (handle, arşiv, kurumsal repository) eklenmesi önemlidir. DOI’si olmayan eski çalışmalarda mümkünse arşiv bağlantısı ekleyin; erişim tarihi gri literatürde yer alsın. Bu disiplin, jürinin “kaynakça güvenilir” kararını hızlandırır.
4) Yayın Türüne Göre Zorunlu Alanlar: Eksik Parçayı Tamamlayan Kontrol Listesi
Makale için yazar(lar), yıl, başlık, dergi adı, cilt, sayı, sayfa aralığı, DOI; kitap için yazar(lar)/editör(ler), yıl, başlık, baskı, yayınevi, yer, ISBN; kitap bölümü için bölüm yazar(lar)ı, yıl, bölüm başlığı, editör(ler), kitap adı, sayfa aralığı, yayınevi; konferans bildirisi için bildiri adı, etkinlik adı, tarih/yer, yayımlanmışsa bildiri kitabı sayfaları; rapor/standart için kurum, yıl, başlık, seri/numara, yayıncı/kurum, kalıcı bağlantı… Her tür için “alan kontrolü” yapmadan teslim etmeyin. Bu alanlar yalnız biçim değil, kaynak güvenilirliğinin işaretleridir.
5) Diller Arası Tutarlılık: Türkçe–İngilizce Karışık Bibliyografyalarda İnce Ayar
Türkiye’de yazılan pek çok tez, Türkçe ve İngilizce kaynakları bir araya getirir. Burada iki kritik mesele vardır: Birincisi, Türkçe başlıklardaki büyük–küçük harf ve tırnak/italik kullanımının stile uygunluğunu korumak; ikincisi ise yabancı dillerde diakritik işaretleri (ö, ä, é, ç, ş, ñ vb.) kaybetmeden yazmaktır. Yazar adları, özellikle İskandinav, Fransızca ve Almanca kaynaklarda, ASCII’ye indirgenirse dizinleme hataları doğar. Referans yöneticinizde bu karakterlerin doğru kaydolduğunu test edin; gerekirse elle düzeltin. Ayrıca, Türkçe başlıklarda “ve” yerine “&” kullanımı gibi stil dışı alışkanlıklardan kaçının; metin dili Türkçe olsa bile kaynakça rehberiniz neyi emrediyorsa onu uygulayın.
6) Kurumsal Yazarlı Kaynaklar: “Anonim” Değil “Kurumsal Kimlik”
Bakanlıklar, istatistik enstitüleri, uluslararası kuruluşlar, meslek birlikleri ve STK’ların yayınları çoğu zaman kurumsal yazarlı kaynaklardır. Bu tür girişleri “Anonim” diye yazmak yerine kurumun resmî adını yazar hanesine koymak, alfabetik sıralamada anlamlı bir dizilim sağlar. Kurum adının ilk geçtiği biçimi, tüm kayıtlarda aynı yazın; kısaltma kullanacaksanız ilk geçişte açık hâliyle verip parantez içinde kısaltmayı ekleyin, sonrakilerde kısaltmayı kullanın. Kurumsal adlandırmadaki tutarlılık, ciddiyet duygusunu güçlendirir.
7) Gri Literatür: Tezler, Ön Baskılar, Raporlar ve Web Sayfaları
Gri literatür, özellikle güncel alanlarda vazgeçilmezdir; ancak formatlama ve güvenilirlik riskleri yüksektir. Ön baskı (preprint) kayıtları, dergi versiyonuyla karıştırılmamalı; aradaki fark açıkça belirtilmelidir. Tezler için üniversite adı, enstitü/bölüm ve erişim bağlantısı; web sayfaları için yazar/kurum, yıl, başlık, site adı ve kalıcı URL ile erişim tarihi verilmelidir. Raporlarda sürüm numarası ve seri kodları, standardlarda ise numaralandırma ve revizyon yılı mutlaka yer almalıdır. Gri literatürü formatlarken temel amaç, bir okurun tek kayıttan hareketle kaynağa hızla ve güvenle ulaşabilmesidir.
8) Parafraz–Doğrudan Alıntı Dengesi ve Sayfa Numaraları
Format doğru, atıf stili kusursuz olabilir; ancak doğrudan alıntılarda sayfa numarası verilmemişse, jürinin “metni titiz okumuş mu?” sorusu doğar. Parafrazlar için sayfa zorunlu değilse bile, tartışmalı veya teknik ayrıntı içeren iddialarda sayfa numarası vermek güven üretir. Doğrudan alıntıları kısa tutun; metnin ağırlığını çoklu kaynak senteziyle yazılmış parafrazlar taşısın. Bu denge, özgünlük oranınızı da doğal biçimde iyileştirir.
9) Çeviri, Uyarlama ve İkincil Atıf Sorunları
Bir eseri Türkçeye çevirip kullanıyorsanız, çevirmen bilgisini ve orijinal yayın yılını doğru belirtin; bazı stiller “orijinal yıl / çeviri yıl” ayrımını özel kurallarla ister. Uyarlanan ölçekler ve çeviri kaynaklar için “orijinal–uyarlama” çiftini görünür kılın; yalnız uyarlamaya atıf, ölçüm geçerliği tartışmasında eksiklik doğurabilir. İkincil atıf (bir kaynağı başka bir kaynaktan öğrenip kullanma) mecburi haller dışında tercih edilmemelidir; yine de kullanacaksanız metinde ikincil atıfın doğasını açıklayın ve mümkün olan ilk fırsatta birincil kaynağa ulaşın.
10) Çok Yazarlı Çalışmalar ve “et al.” Sınırları
Üçten fazla yazarlı makalelerde metin içi atıfta “et al.” kullanımı stilden stile değişir; ilk geçişte tüm yazarları mı, yoksa hemen “et al.” mı yazacağınızı rehber belirler. Kaynakçada ise yazar sayısının kesildiği yer (ör. ilk 20 yazar + “…”) yine stile bağlıdır. En kritik hata, metin içinde “et al.” ile kısalttığınız bir kaydı kaynakçada da kısaltmaktır; kaynakçada tüm yazarlar rehberin izin verdiği en geniş ölçekte listelenmelidir. Yazarlık sırasını değiştirmeyin; “soyadı–ad baş harfi” düzenini stilin dediği gibi uygulayın.
11) Dergi Adları: Kısaltılmış–Tam Yazım İkilemi
Bazı alanlarda dergi adları kısaltılmış biçimiyle (ISO kısaltması) verilir; bazılarında tam adıyla. Aynı kaynakçada iki biçimin birden görünmesi, stil ihlali olarak algılanır. Referans yöneticinizde “journal abbreviations” ayarını ya tamamen açın ya tamamen kapatın; bir kez karar verip kilitleyin. Ayrıca dergi adlarında “of”, “and”, “the” gibi küçük sözcüklerin büyük yazılmasını istemeyen stillere dikkat edin.
12) Yazılım, Veri Seti, Kod ve Ölçeklere Atıf: “Geleneksel Olmayan” Kaynakların Mimari̇si
Giderek daha fazla tez, analiz yazılımları, paketler, kod depoları, veri setleri ve ölçüm araçlarına dayalıdır. Bunların her biri, atıf verilmesi gereken bağımsız kaynaklardır. Yazılım için geliştirici/kurum, sürüm, yıl ve kalıcı bağlantı; veri seti için yazar/kurum, yıl, veri seti adı, sürüm, yayımlandığı veri deposu ve kalıcı kimlik (DOI, handle); kod için depo adresi, sürüm etiketi; ölçek için orijinal makale ve uyarlama yayını… Bu kaynakları “Metodoloji Kaynakları” gibi ayrı bir alt kümeye toplamak yerine, ana kaynakçaya türüne uygun biçimde yerleştirmek, denetlenebilirliği artırır.
13) Otomasyon Araçları: Referans Yöneticileri Akıllı, Kör Değil
Zotero/Mendeley/EndNote eklentileri, bibliyografyanızı saniyeler içinde oluşturur; ancak “web sayfası” şablonuna yanlış alanlar girilmişse, çıktı da yanlış olur. Araçlar akıllı çalışır, kusursuz değil. Künye bilgilerini şablona doğru alanlara yerleştirin; başlıktaki büyük–küçük harfleri manuel düzeltmeyin, stilin otomatik dönüşümüne izin verin; doi alanını link, URL alanını kalıcı bağlantıyla doldurun. Son okumayı mutlaka insan gözüyle yapın; otomasyon hataları sıklıkla son noktalamalara saklanır.
14) Alıntı Sıklığı, Kaynak Yoğunluğu ve “Alkış Atıfı”ndan Kaçınma
Bir paragrafta bir tek kaynağa yaslanmak metni sığlaştırır; onlarca kaynağı yığmak ise okuru boğar. “Çoklu kaynak sentezi” hedeflenmeli; her iddiayı en az bir kuramsal, bir yakın tarihli ampirik ve bir bağlam benzeri çalışma ile destekleyin. Ünlü isimlere “alkış atfı” yapmak (okunmadan sırf tanınırlık için atıf vermek) akademik etik açısından sorunludur ve tartışma gücünü düşürür. Doğru formatlama, doğru işlevsel atıf ile birleşince anlam kazanır.
15) Türkçe Kaynaklarda İmla, Büyük Harf ve Özel Adlar
Türkçe kaynaklarda kitap ve dergi adlarının büyük harf kullanımı, eklerin ayrılması, özel adların yazımı gibi ayrıntılar çoğu zaman stil rehberinden daha çok Türkçe Yazım Kılavuzu ilkelerine yaslanır. Ancak nihai bağlayıcı her zaman tez rehberinizin belirttiği stildir. “Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı” gibi uzun kurumsal adlarda doğru şapka ve noktalama önemlidir; yanlış yazılan bir kurum adı bibliyografyanın itibarını zedeler.
16) Ön Baskı–Erken Erişim–Yakında Yayınlanacak: Geçiş Halleri Nasıl Yazılır?
“Advance online publication”, “early view”, “in press” gibi ara statüler, farklı stillerde farklı gösterilir. DOI atanmış ama cilt/sayı bekleyen kayıt için DOI ve “early view” notu yeterli olabilir; “in press” durumunda yıl bilgisini nasıl vereceğiniz, stilin talimatına bağlıdır. Tez teslimine kadar kayıt güncellenmişse, kaynakçayı da güncelleyin; ön baskı linki yerine makalenin nihai sürümünü yazmak denetlenebilirliği artırır.
17) Çift Dilli Özetler ve Aynı Eserin Farklı Dillerdeki Sürümleri
Aynı makalenin Türkçe/İngilizce sürümleri bazen farklı dergilerde ya da aynı dergide iki dilde yayımlanmış olabilir. Aynı içeriği iki kez atfetmek, literatür ağırlığını olduğundan fazla gösterir. Bu durumda birincil sürümü (çoğu zaman ilk yayımlanan) referans alın; diğer dil sürümünü not olarak anın veya yalnız birine atıf verin. Kaynakçayı gereksiz şişirmek yerine kanıt zincirini temiz tutmak esastır.
18) Abbreviations & Ampersand: Stil Ayrıntıları, Büyük Etkiler
“&” işaretinin yazar adları arasında ya da kurum adlarında kullanımı, stilden stile değişir; Türkçe metinlerde “ve” ile “&”nin karıştırılması göze batar. Dergi adlarındaki “&” sabit bırakılır; yazar adlarında ise stil ne diyorsa o uygulanır. Kısaltmaların (Ed., Çev., Yay. Haz.) yazımı da standartlaştırılmalıdır; bir yerde “Ed.” diğer yerde “Editor” yazmak tutarsızlıktır.
19) Erişilebilirlik ve Arşivlenebilirlik: Link Çürümesine Karşı Önlem
Çevrimiçi kaynaklarda “link rot” kaçınılmazdır. Kalıcı bağlantı (DOI, handle, arşiv kopyası) kullanmak, erişim tarihini yazmak ve mümkünse kurumsal depoda arşivlenmiş sürümü göstermek, tezinizin yıllar içinde denetlenebilir kalmasını sağlar. Özellikle eğitim, sağlık, politika alanlarında yayımlanan PDF raporlar zamanla silinebilir; o nedenle kalıcı havuzlara öncelik verin.
20) Kaynakça Sıralaması ve Alfabetik Düşünme Disiplini
Kaynakçayı yazar soyadına göre alfabetik sıralayın; aynı yazarın birden fazla çalışması varsa yıl sırasına göre dizin yapın; aynı yıl içinde birden fazla kayıt varsa “a, b, c” harfleriyle ayırın ve metin içi atıfları da buna göre güncelleyin. Kurumsal yazarlarda alfabetik sıralamayı kurum adının baş harfine göre yapın; “Türkiye Cumhuriyeti” gibi öne getirilen devlet adlarında kurumun asıl birimi belirleyici olsun. Alfabetik disiplin, bibliyografyayı bir bakışta kolay taranır kılar.
21) Tez–Makale Dönüşümünde Kaynakça Diyeti
Tezden makaleye geçerken kaynakça çoğu kez diyet ister; yüzlerce kaydı makaleye taşımak mümkün değildir. Bu aşamada “ana mesaj” ile ilişkisi en güçlü kaynakları seçin; literatür sentezinde karşıt kanıtlara yer verin; yöntem atıflarını asgarî ama yeterli düzeyde tutun. Kaynakça diyetini şimdiden düşünmek, tezinizi gelecekteki yayınlara uyumlu bir altyapıyla tamamlamanızı sağlar.
22) Son 72 Saatlik Kapanış Protokolü: Hızlı, Temiz, İzlenebilir
Teslimden önce üç tur yapın. İlk tur: metin içi atıf–kaynakça eşleşmesi, yetim atıf/kayıt temizliği. İkinci tur: DOI/kalıcı bağlantı kontrolü, tür–alan eksiklerinin kapatılması. Üçüncü tur: stil–noktalama–italik–büyük harf standardı; dergi adlarının kısaltma politikası; yazar adlarında diakritik işaret kontrolü. Bu üç turu tamamladıktan sonra referans yöneticinizden bibliyografyayı bir kez daha tamamen yeniden oluşturun; manuel müdahaleleri asgarîde tutun.
23) Savunma Hazırlığı: Kaynakça Üzerinden Gelebilecek Sorulara İki Cümlelik Yanıtlar
Jüri sıkça şu tür sorular sorar: “Bu ana iddia hangi birincil kaynaklara dayanıyor?”, “Neden bu ölçeğin uyarlama sürümünü kullandınız, orijinaline nasıl atıf verdiniz?”, “Ön baskıyı neden tercih ettiniz?”, “Bu raporun güvenilirliğini nasıl değerlendirdiniz?” Her soru için iki cümlelik net yanıtlar yazın ve kaynaklarınızı gösterilebilir biçimde işaretleyin. Kayıtlarınız temizse, savunma bu bölümde hızla ve güvenle geçer.
24) Etik ve Telif Notu: Kullanım İzinleri, Lisanslar ve Açık Erişim
Kaynak formatlaması, telif ve lisans gerçekliğinden bağımsız düşünülemez. Figür, ölçek maddesi, görsel veya uzun alıntılar için izin gerekip gerekmediğini kontrol edin; Creative Commons lisansları varsa doğru biçimde belirtin; açık erişim sürümü varken kapalı sürüme link vermek yerine açık sürümü referans alın. Etik ve telif disiplininin görünürlüğü, kaynakçanıza yansır ve tezin bütünlüğüne katkı verir.
Sonuç
Kaynakların doğru formatlanması, tez tamamlama sürecinde “formalite” değil, bilimsel güvenilirliğin mühendisliğidir. Bu yazıda, stili seçip kilitlemekten başlayarak metin içi atıf–kaynakça eşleşmesini güvence altına almayı, DOI/ISBN/ISSN gibi kalıcı kimlikleyicilerle yeniden bulunabilirliği güçlendirmeyi, yayın türlerine uygun alan kontrolüyle eksikleri kapatmayı, iki dilli bibliyografyalarda dilsel ve diakritik tutarlılığı korumayı, kurumsal yazarlı kaynakları doğru konumlandırmayı ve gri literatürü etik çerçevede işaretlemeyi ele aldık. Parafraz–doğrudan alıntı dengesinde sayfa numaralarıyla titizliği artırmayı, çeviri/uyarlama–ikincil atıf meselelerinde şeffaflığı, çok yazarlı çalışmalarda “et al.” ve yazar listesi sınırlarını doğru uygulamayı, dergi adlarında kısaltma–tam yazım ikilemini tek politikaya kilitlemeyi ve yazılım, veri seti, kod, ölçek gibi geleneksel olmayan nesnelere atıf mimarisini kurmayı detaylandırdık. Otomasyon araçlarını körlemesine değil bilinçle kullanmanın, “alkış atfı”ndan kaçınarak işlevsel atıf stratejisi geliştirmenin, Türkçe kaynaklardaki imla ve özel ad yazımını stile uyumla dengelemenin ve “early view/in press” geçiş hallerini doğru yazmanın yolunu gösterdik. Son 72 saatlik kapanış protokolüyle hız–temizlik–izlenebilirlik üçlüsünü somutlaştırdık; savunmada gelebilecek kaynakça sorularına iki cümlelik hazır yanıt tekniği ve etik–telif notuyla bütünlüğü tamamladık.
Teziniz, yalnız verileriyle değil, kanıt zincirini nasıl kurduğu ve okura o kanıta nasıl ulaştırdığı ile değerlendirilir. Kaynakça sayfanız, çalışmanızın şeffaflık vitrini ve akademik topluluğa bıraktığınız izdir. Burada kurduğunuz disiplin; savunmada hız, hakemlikte güven, atıf ağlarında görünürlük ve yıllar sonra bile yeniden bulunabilirlik olarak geri döner. Doğru formatlama, küçük işaretlerin büyük güvene dönüştüğü yerdir. Bu yazıdaki ilkeleri adım adım uyguladığınızda, kaynaklarınız yalnızca doğru görünmekle kalmayacak; tezinizi ikna edici, denetlenebilir ve saygın kılan bir omurga vazifesi görecektir.