Yüksek lisans tezinin son düzlüğüne girildiğinde, araştırmacıların büyük bölümü “artık yazı bitti sayılır” rahatlığını hissetmek ister. Oysa tezin gerçek anlamda tamamlanması; yalnızca bulguların ve tartışmanın sayfalara oturtulmasıyla değil, atıf yönetiminin hatasız işlemesiyle mümkündür. Atıf yönetimi; kaynakların bulunması, seçilmesi, notlanması, metin içinde doğru bağlamda kullanılması, biçimsel standartlara uygun raporlanması, sürüm değişikliklerinde tutarlılığın korunması, tezden makaleye dönüşümde stil geçişlerinin yönetilmesi ve tüm sürecin etik şeffaflık içinde yürütülmesi gibi çok katmanlı bir dizi işten oluşur. Bu katmanların herhangi birinde yapılacak basit bir hata—örneğin kaynakçada yer alan fakat metinde atıfı olmayan bir kayıt (yetim atıf), ya da tersi—savunmada güven kaybına, hatta kimi kurumlarda biçimsel rete yol açabilir.

1) Atıfın amacı: Yalnızca teşekkür değil, kanıt zincirini görünür kılmak
Bilimsel metinde atıf; yalnızca kime borçlu olduğumuzu göstermek değildir. Asıl işlevi, okurun izlemesi için kanıt yolları inşa etmektir. İyi bir atıf sistemi; (i) iddianın dayanağını göstermek, (ii) kullanılan yöntem ve ölçüm araçlarına referans vererek yeniden üretilebilirlik sağlamak, (iii) karşıt bulguları dürüstçe işaret etmek, (iv) tartışmada sınır bilinci ve bağlam kurmak gibi amaçları eşzamanlı taşır.
Savunma cümlesi: “Atıflar, iddia–kanıt eşleşmesini görünür kılmak ve yeniden üretilebilirliği güçlendirmek için konumlandırılmıştır.”
2) Atıf etiği: “Kendi sesim + başkasının düşüncesi” dengesini kurmak
Etik atıf; kimin fikri olduğunu açıkça belirlemek ve kendi katkınızı görünür kılmak demektir. “Alkış atıflar” (ünlü isimlere, okumadan referans verme), “kolay atıflar” (tek kaynağa aşırı yaslanma), “göstermelik atıflar” (bağlamı desteklemeyen referans zinciri) metnin ikna gücünü aşındırır. İleri düzey bir metin; her paragrafta kısa bir sentez kurar, benzer ve farklı noktaları nedenleriyle açıklar.
Uygulama: Her paragrafın sonunda bir tez bağlantısı cümlesi ekleyin: “Bu sonuç, ölçek seçimini X yönünde gerekçelendirir.”
3) Biçim standartları: APA, Chicago, IEEE… Hangisi ve nasıl?
Kurumsal yönergeler çoğu zaman bir stili (çoğunlukla APA) şart koşar. Ancak tezden makaleye geçerken hedef dergi Chicago (not/dipnot), IEEE veya Harvard talep edebilir. Stiller arasında fark; yalnız görünüş değildir—yazar yılı vurgusu, dipnot–sonnot kullanımı, sayfa numarası verme biçimleri, eser adlarının italik/başlık harfleri, DOI yazımı gibi pek çok ayrıntı değişir.
İpucu: Daha yazımın başında metni bir referans yöneticisiyle bağlayıp stilin “tek tık” değiştirilebildiği bir akış kurun.
Savunma cümlesi: “Metin–kaynak eşleştirmesi referans yöneticisi üzerinden stil bağımsız kurulmuştur.”
4) Referans yöneticisi mimarisi: Klasörler, etiketler ve sürüm notları
Zotero/Mendeley/EndNote gibi araçlarda klasör–koleksiyon kurarken, tezinizi şimdiden makaleye dönüştürecek bir tematik taksonomi tasarlayın: “Kuram–Yöntem–Ölçüm–Bulgular–Karşıt” gibi üst klasörler; altına “Öz-düzenleme kuramı”, “HLM/LMM”, “WTC ölçek ailesi” vb. Koleksiyon adı tezin başlığı değil, içerik işlevi olsun; böylece farklı projelerde tekrar kullanabilirsiniz.
Uygulama: Her kayda etiket (anahtar kelime), not (5 cümle: amaç, yöntem, bulgu, sınırlılık, tezle bağlantı) ve PDF ilişkilendirme ekleyin.
Savunma cümlesi: “Her kaynak için 5 cümlelik mini özet ve tema etiketi kaydedilmiştir.”
5) “5 cümle” mini özet yöntemi: Kopyala–yapıştır yerine sentez
Atıf hatalarının büyük bölümü, kaynaktan doğrudan cümle çekip metni “yama”layarak yazmaktan doğar. Bunun yerine her kaynak için beş cümlelik bir not kartı tutun: (1) Araştırmanın amacı, (2) yöntem/örneklem, (3) ana bulgu, (4) sınırlılık, (5) tezle ilişkisi. Yazarken kaynak metne değil, kendi not kartınıza bakın; bu, hem intihal riskini azaltır hem de paragraflara sentez gücü katar.
6) DOI, ORCID ve kalıcı tanımlayıcılar: İzlenebilirliğin sigortası
DOI bir yayının kalıcı adresidir; kaynakçanızda DOI barındırmak okurun erişimini kolaylaştırır. Yazar olarak ORCID edinmek, ileride atıf takibini, dosya eşleştirmesini ve makale sisteme yüklemelerini hızlandırır.
Uygulama: Referans yöneticinizde “DOI alanı boş” filtreli arama yaparak eksikleri tamamlayın; mümkün olduğunda veri setlerinde DataCite DOI kullanın.
Savunma cümlesi: “Kaynakçadaki eserlerin DOI alanları doğrulanmış, eksikler tamamlanmıştır.”
7) Gri literatür ve kurumsal belgeler: Ne zaman, nasıl?
Tezler, teknik raporlar, politika notları ve akademik blog yazıları gri literatür kapsamındadır. Hakemli makaleye göre kanıt gücü sınırlı olsa da, bağlam ve uygulama katmanında kritiktir.
Uygulama: Gri literatüre atıf yaparken etiketleyin (“rapor, hakemsiz”), tarih ve kurum bilgisini net verin; sonuç çıkarımında hakemli kanıtlara öncelik verin.
Savunma cümlesi: “Gri literatür yalnız bağlamsal bilgi için kullanılmış, sonuç çıkarımında hakemli çalışmalara öncelik verilmiştir.”
8) Veri, yazılım, araç ve ölçek atıfı: Görünmez emek görünür olsun
Analiz yazılımları, paketler, ölçekler, anket formları ve kod kitapları çoğu tezde adı geçmeyen emeklerdir. Oysa yeniden üretilebilirlik için bunların atıfı elzemdir.
Uygulama: (i) Kullanılan yazılım ve paketlerin sürüm bilgisi, (ii) ölçeğin orijinal yayını ve uyarlamalar, (iii) kod kitabı/ölçüm madde örnekleri için ek materyal atıfı verin.
Savunma cümlesi: “Yazılım ve ölçek atıfları sürüm ve DOI bilgileriyle raporlanmış, ek materyalde model reçeteleri sunulmuştur.”
9) Ön baskılar (preprint) ve sürümler: Erken erişim ama dikkat
Preprint’lere atıf, güncel kanıt akışını yakalamayı sağlar; ancak hakemli sürümle farklılık oluşabilir.
Uygulama: Ön baskıya atıf verdiyseniz, teslimden önce hakemli sürüm çıkmış mı kontrol edin ve kaynakçayı güncelleyin. Metinde “hakemli sürüm”e öncelik tanıyın.
Savunma cümlesi: “Ön baskı atıfları teslim öncesi kontrol edilmiş; mevcutsa hakemli sürümlerle güncellenmiştir.”
10) Parafraz–alıntı dengesi: “Sesim” kaybolmadan “kaynak” konuşsun
Uzun doğrudan alıntılar metnin ritmini bozar ve özgünlük oranını düşürür. En etkili yöntem; kısa, sayfa numaralı doğrudan alıntılar ve ağırlıklı sentez odaklı parafraz dengesidir.
Uygulama: Aynı kaynaktan arka arkaya cümle kurmayın; en az iki kaynakla karşılaştırmalı cümle kurun ve neden ayrıştıklarını yazın.
Savunma cümlesi: “Parafrazlar çoklu kaynak senteziyle kurulmuş, doğrudan alıntılar kısa ve sayfa numaralı verilmiştir.”
11) Alıntı yoğunluğunu ölçmek: Yüzde 100 özgün içerik mümkün değil, peki yeterli olan ne?
Kurumsal benzerlik tespit araçları “yüzde” üretir; fakat asıl mesele, düşünsel özgünlük ve kaynaklı ifade dengesidir. Tartışma ve sonuç bölümlerinde kendi sesinizin baskın olması beklenir.
Uygulama: Literatür bölümünde yoğun atıf normaldir; fakat her paragraf tez bağlantısı cümlesiyle kapanmalıdır. Bulgular ve tartışmada atıf, yorumu gerekçelendirme amacıyla seçici kullanılmalıdır.
12) Nitel metinlerde atıf: Kalın betimleme ve alıntı seçimi
Görüşme alıntıları, metnin merkezindedir; ancak akademik atıf yalnız dış literatüre değil, veri içindeki kaynaklara da saygıyı gerektirir.
Uygulama: Alıntılarda anonimlik (K1, Ö2 gibi) korunur; seçimi gerekçelendiren kısa bir cümle eklenir: “Temayı temsil eden tipik alıntı…”; karşıt vakalar da görünür kılınır.
Savunma cümlesi: “Alıntı seçimi temsiliyet ve karşıt vaka prensipleriyle yapılmış, anonimlik korunmuştur.”
13) Nicel metinlerde atıf: Varsayım, ölçüm ve hata yönetimi
İstatistiksel yöntem atıfları yalnızca kitap/rehber referansıyla sınırlı kalmamalı; varsayım, ölçüm eşdeğerliği, hata denetimi için spesifik kaynak gösterilmelidir.
Uygulama: HLM/LMM, çoklu atama (MICE), FDR, ROC–AUC, ölçüm eşdeğerliği gibi kritik kavramlarda temel ve uygulamalı iki katmanlı atıf verin.
14) Karşıt kanıt atıfları: Onay yanlılığını kıran strateji
Sadece kendi bulgunuzu destekleyen atıfları sıralamak, değerlendirme sırasında kolay fark edilir. Güçlü bir tartışma; çelişkili veya negatif bulguları da atıfla görünür kılar, ayrışma nedenlerine dair bağlamsal açıklama getirir.
Uygulama: Her ana tema sonunda “karşıt kanıt” cümlesi kuralı: “B şu koşullarda etki görmemiştir; örneklem farkı ve süre burada belirleyici olabilir.”
15) İçerme–dışlama ve PRISMA-lite raporlama: Tezde sistematiklik
Teziniz tam kapsamlı sistematik derleme olmak zorunda değil; fakat PRISMA-lite bir akış; aramanın nerede, nasıl, ne kadar yapıldığını saydam kılar.
Uygulama: Eklerde 1 sayfa akış diyagramı; metinde 2–3 cümle süreç özeti. Atıf yönetimi açısından; neden dışlandığı belirtilen kayıtlar, ileride soru gelmesini önler.
Savunma cümlesi: “Tarama şeffaf biçimde raporlanmış; dışlama nedenleri ek materyalde sunulmuştur.”
16) “Yetim atıf” ve “çift kayıt” avı: Son 48 saatin kurtarıcısı
En sık iki hata: (i) Kaynakçada görünüp metinde atıfı olmayan kayıt (yetim), (ii) aynı eser iki farklı biçimde iki kez girilmiş çift kayıt.
Uygulama: Referans yöneticinizde “kullanılmayan kaynaklar” filtresi ve “duplikasyon” aracıyla temizleme yapın; metin–kaynakça senkronunu güncelleyin.
Savunma cümlesi: “Yetim ve çift kayıt denetimleri yapıldı; kaynakça–metin eşleşmesi doğrulandı.”
17) Stil geçişleri: Tez → makale dönüşümünde çarpışma yaşamamak
Birçok dergi, tezde kullanılan stilden farklı bir biçimi ister. Stili son anda “elle” çevirmek saatler alır ve hata üretir.
Uygulama: Başından beri referans yöneticisinde yazıp yalnızca stil şablonu değiştirin; başlık harfleri, italik, sayfa numarası, erişim tarihi gibi ayrıntıları otomatikleştirin.
Ek: Dergi gönderim sistemleri bazen kaynakçada kısaltılmış dergi adları talep eder—alan sözlüğünü yükleyin.
18) Kurum içi belgeler ve yerel kısaltmalar: Uluslararası okura köprü
MEB, YÖK, TÜBİTAK gibi yerel kurum ve kısaltmalar; uluslararası okur için kısa bir açıklama gerektirir.
Uygulama: İlk geçtiği yerde açık ad + İngilizce açıklama verin; kaynakça girişini kurumsal yönerge/rapor biçimine uygun yazın.
19) AI araçları, çeviri ve yazım destekleri: Etik atıf ve şeffaf not
Dil düzenleme veya çeviri yardımı gibi araçlar; içeriği üretmek için değil, ifade kalitesini artırmak için kullanılmalıdır. Kimi dergiler, bu tür araçların kullanımına dair yöntem/etik not bekler.
Uygulama: “Metin sadeleştirmede dil aracı kullanıldı; içerik sentezi ve atıflar araştırmacıya aittir.” şeklinde kısa bir beyan ekleyin.
Savunma cümlesi: “Yapay destek yalnız dil düzeyinde; kuram ve kanıt insan yazar tarafından kurulmuştur.”
20) Grup yazarlığı, katkı beyanı ve yazarlık sırası
Makale aşamasında CRediT gibi katkı şemaları giderek yaygınlaşıyor. Veri toplayan, analiz eden, yazan, görselleri üreten, doğrulayan ve projeyi yöneten roller ayrı ayrı beyan ediliyor.
Uygulama: Tez danışmanınız ve ekip arkadaşlarınızla erken aşamada yazarlık ilkelerini konuşun; katkı beyanını notlayın.
Savunma cümlesi: “Makale dönüşümünde CRediT katkı sınıflandırması kullanılacaktır.”
21) Veri paylaşımı, ambargo ve lisans: Atıfın sürdürülebilirliği
Veri ve kod paylaşımı; bilginin dolaşımını hızlandırır, atıf görünürlüğünü artırır. Ancak kişisel veri ve etik sınırlamalar nedeniyle ambargo gerekebilir.
Uygulama: Paylaşılabilir sürümler (anonimleştirilmiş veri, sahte isimli örnekler, kod reçeteleri) için açık lisans (ör. CC BY) tercih edin; erişim koşullarını notlayın.
22) Kaynakça kalitesi: Yalnız sayıya değil, işleve bakın
“100 kaynak var” övüncü, kompozisyon bozuksa bir anlam taşımaz. Önemli olan; her kaynağın bir işlev üstlenmesi (kanıt, yöntem gerekçesi, karşıt bulgu, bağlam).
Uygulama: Tema bazlı alt listeler çıkarın: “Ölçüm”, “Tasarı”, “Mekanizma”, “Karşıt bulgu”, “Uygulama”. Metinde her temayı iki–üç temsil çalışma üzerinden yürütün.
23) Sık yapılan 12 atıf hatası ve hızlı onarımlar
-
Tek veritabanına yaslanma → En az üç kaynaktan tarama.
-
Güncellik eksikliği → Son 3–5 yıl meta/derlemeleri ekle.
-
Göstermelik alıntı → Paragrafta karşılaştırmalı sentez yap.
-
Sayfa numarasız alıntı → Kısa alıntı + sayfa ver.
-
Dipnot–metin karışıklığı → Tek stil, tek sistem.
-
Yetim/çift kayıt → Duplikasyon–kullanılmayanlar filtresi.
-
DOI eksikleri → DOI taraması, Crossref doğrulama.
-
Ölçek/yazılım atıfsız → Sürüm–DOI ekle.
-
Gri literatürü mutlaklaştırma → Etiketle, sonuçta ağırlığı düşür.
-
Çeviri jargonu → Terim seçimini gerekçelendir.
-
Başlığa atıf yığma → Atıf gövde ve figür altyazısında.
-
Stil geçişini elle yapma → Referans yöneticisinde şablon değiştir.
24) Tez–makale köprüsü: Hedef dergiye göre atıf kurgusu
Tez, geniş kapsamlıdır; makale daha odaklı. Atıf sayısı azalır; kalite artar. Bu yüzden tartışmada “ana argümanı taşıyan 15–25 kaynak”a iner, kalanları ek materyale kaydırırsınız.
Uygulama: Tez biter bitmez hedef dergilerin yazar rehberlerini okuyun; kaynakça sınırlarını ve biçimi görün. Referans yöneticinizde dergiye özel stil uygulayın.
25) Savunma provası: Atıf sorularına iki cümlelik hazır cevap
Jüri genellikle “Neden bu yöntemi seçtiniz?”, “Neden bu ölçeği kullandınız?”, “Karşıt bulgulara yer verdiniz mi?” gibi atıf tabanlı sorular sorar.
Uygulama: Kısa yanıt şablonları:
-
“Neden HLM?” → “Kümelenme (ICC=%18) bağımsızlık varsayımını bozuyordu; çok düzeyli modelle düzey varyansını ayrıştırdık.”
-
“Ölçüm eşdeğerliği?” → “Configural–metric–scalar denendi; scalar kabul edilebilir. Grup karşılaştırmalarını bu nedenle yaptık.”
-
“Karşıt bulgular?” → “A ve B’de etki yok; süre/örneklem farkı muhtemel. Duyarlılıkta yön değişmedi.”
26) Yazım ritmi ve atıf: Akışı bozmadan kanıt çağırmak
Atıf eklemek için yazımı sürekli durdurmak akışı öldürür.
Uygulama: Yazım sırasında “[ATIF]” gibi bir yer tutucu kullanın; blok sonunda yöneticiden seçerek yerleştirin. Son turda “ATIF” aramasıyla bütün boşlukları kapatın.
27) Son 10 maddelik atıf kontrol listesi (teslim öncesi)
-
Tüm kaynaklarda yazar–yıl/numara biçimi tutarlı mı?
-
DOI ve erişim tarihi alanları dolu mu?
-
Metin–kaynakça bire bir eşleşiyor mu (yetim/çift kayıt yok)?
-
Yazılım/ölçek/veri seti atıfları eklendi mi?
-
Gri literatür etiketlendi mi?
-
Karşıt bulgulara atıf var mı?
-
Parafraz–alıntı dengesi ve sayfa numaraları doğru mu?
-
Stil şablonu kurumsal/dergisel yönergeye uyuyor mu?
-
Ön baskılar güncellendi mi?
-
Etik/araç kullanım notu eklendi mi?
Sonuç
Atıf yönetimi, tezin “arka ofisi” değildir; ön yüzüdür. Jürinin güveni, okurun yolu, editörün kararı, araştırmanın yeniden üretilebilirliği—hepsi atıf mimarinizin sağlamlığına bağlanır. Bu yazıda; atfın amacı (kanıt zincirini görünür kılmak), etiği (kendi sesiniz + başkasının fikri dengesi), biçimi (stil standartları ve tek tık dönüşüm), araçları (referans yöneticisi, DOI/ORCID, tematik etiketler), kapsamı (gri literatür, yazılım/ölçek/veri seti), yapısı (5 cümle not kartı, tema bazlı tasnif), kalite güvencesi (karşıt bulgu atıfları, PRISMA-lite, yetim/duplikasyon avı), dönüşümü (tez → makale stil geçişi) ve şeffaflığı (etik ve araç kullanımı beyanları) ekseninde bütünsel bir sistem kurduk.
Unutmayın: Güçlü bir atıf sistemi, yalnız geçmişi saygıyla anmak değildir; geleceğe köprü kurmaktır. Bugün DOI’si doğrulanmış, yazılım ve ölçek atıfları yerli yerinde, karşıt bulgularla tartılmış, gri literatürü etikete bağlanmış, stil şablonuyla tek tıkta çevrilebilen bir kaynakça; yarın makale dönüşümünü hızlandıracak, editör–hakem etkileşiminde size zaman kazandıracak ve çalışmanızın görünürlüğünü artıracaktır. Teziniz, yalnız bir PDF değil; izlenebilir bir bilgi haritası olarak arşivde yerini aldığında, okur sizin yalnız ne yaptığınızı değil, kimin omuzları üzerinde yükseldiğinizi de açıkça görebilir. İşte o zaman atıf, formalitenin ötesine geçer; metninizi bilimsel topluluğun ortak belleğine kalıcı biçimde yerleştirir.